Małe dzieci od chwili narodzin rozwijają mięśnie ustno-twarzowe poprzez ssanie i połykanie, a później przez gryzienie i żucie. Jest to bardzo ważna aktywność sensoryczno-motoryczna, gdyż stanowi podstawę tworzenia się pierwszych wokalizacji, a potem rozwoju mowy. Dziecko jedząc uczy się koordynować mięśnie aparatu artykulacyjnego. Ruch ssania i połykania stymuluje mięśnie warg, gardła i krtani, które są niezbędne do prawidłowego mówienia. Ponadto dziecko trenuje także oddychanie przez nos. Ssanie piersi matki jest trudniejsze niż ssanie smoczka z butelki. Ssąc pierś dziecko musi włożyć więcej pracy, aby mleko znalazło się w jego buzi, mięśnie aparatu artykulacyjnego pracują z większą siłą.
Wszystkie te czynniki wspierają późniejszy proces wokalizacji, a następnie mowy.
Zaburzenia tych procesów często zapowiadają opóźniony rozwój mowy.

Bibliografia

Kaczorowska – Bray K., Milewski S., Wczesna interwencja logopedyczna
Minczakiewicz E.M.,Logopedia. Mowa rozwój-zaburzenia-terapia

 

Przepraszam dr Mirę Rządzkę, że we wcześniejszym artykule na mojej stronie na temat połykania i oddychania umieściłam przekopiowany fragment jej tekstu, a informację o stronie z której ten fragment pochodził podałam na końcu, jako jeden z elementów literatury, którą się posługiwałam, przygotowując publikację.